گاهي يك ورزشكار- فراتر از حفظ سلامتي- در رشته اي خاص، جهت كسب مقام قهرماني كوشش مستمر مي كند كه در اين شرايط، تمامي عوامل در بدن تغيير مي كنند.قلب، ريه، دستگاه گوارش، هورمون ها، سيستم عصبي و به خصوص ماهيچه ها نياز به تطابق با وضعيت جديد دارند و هيچ استرس و فشاري همانند يك ورزش سنگين و طولاني مدت روي بدن تأثير نمي گذارد.

براى همه ما پيش آمده كه هرازچندگاهى بعد از اينكه خودمان را در آينه حسابى ورانداز كرديم و به اين نتيجه رسيديم كه دور شكممان بزرگتر از گذشته شده و لباس ها يكى دو سايز كوچك شده اند، به فكر رژيم گرفتن بيفتيم و با آغاز هفته، وعده هاى غذايى را از ۵ تا به يك وعده برسانيم و اينقدر خودمان را در مضيقه قرار دهيم كه يك باره فكر خوش اندامى و زيبايى را از سربه در كنيم و سراغ رستوران و يك پرس غذاى چرب و چيل برويم. اما واقعاً دليل شكست رژيم هاى غذايى يا به عبارت ديگر انصراف از اين رژيم ها چيست؟ واقعيت اين است كه وقتى صحبت از رژيم گرفتن و لاغر شدن مى شود، بلافاصله اين فكر وارد مغز مى شود كه بايد دور هر چه غذاى خوشمزه و مورد علاقه است خط كشيد و فقط سراغ سبزيجات بخارپز و گوشت آب پز را گرفت. بستنى را فراموش و از چيپس و نوشابه صرف نظر كرد. پيتزا و ساندويچ هم كه حذف تمام. گرچه تمامى اينها كه گفته شد از مهمترين دلايل بروز چاقى به شمار مى  روند ولى اين حقيقت را كه پرهيز از غذاى دلخواه ركن اساسى شكست در رژيم هاى غذايى است نبايد ناديده گرفت. اينكه شما شام ماهى آب پز بخوريد و شكمتان را با سبزيجات پخته و نپخته سير كنيد و به خاطر اراده محكمتان يك دسر خامه اى بزرگ به خودتان جايزه بدهيد، فقط خود را گول زده ايد. حذف چيپس و سيب زمينى سرخ كرده و انواع و اقسام خوراكى هاى چرب و چيل به تنهايى راه حل مشكل چاقى نيست. راهكار مبارزه با چاقى اصلاح تغذيه و ديگر روش هاى زندگى است.

آیا تا به حال فكر كرده اید كه چرا چاق ها افسرده تر از آدم های لاغرند چاقی به خودی خود دلیل افسرده بودن آدم ها نیست بلكه طرز تفكری كه چاق ها از خودشان دارند مهم ترین دلیل بروز افسردگی به شمار می رود. آدم های چاق اغلب خودشان را به كم خوری و نخوردن غذاهای مورد علاقه وادار می كنند در حالی كه نمی دانند این نوع تنبیه كردن جز اینكه میزان پرخوری در آنها را افزایش می دهد هیچ تاثیری در كاهش وزنشان ندارد. ضمن اینكه زمینه ابتلا به افسردگی را نیز در آنها ایجاد می كند.
افرادی كه اضافه وزن دارند، در مقایسه با آدم های لاغر گرایش بیشتری به مصرف كربوهیدرات ها و چربی ها نشان می دهند، در نتیجه قند خون و ترشح انسولین در بدن آنها افزایش یافته و به این ترتیب با كاهش اكسیژن و گلوكز در مغز بیشتر از افراد دیگر دچار علائم افسردگی می شوند. افراد چاق اغلب به دلیل اینكه تصور غلطی از خودشان دارند تلاش می كنند تا هرچه سریع تر با گرفتن انواع رژیم های تك ماده ای مثل رژیم شیر، سوپ و... كه گفته می شود در اندك زمان ممكن چربی های بدن را آب می كند خود را به وزن دلخواه برسانند در صورتی كه از كمبود مواد مغذی مورد نیاز بدن همچون ویتامین B، اسید فولیك و... كه در ترشح ماده سروتونین مغز و ایجاد نشاط نقش دارند و موجب بروز علائم افسردگی در فرد می شوند غافلند.

بستنی. اسمش هم مثل خودش لذیذ، خوشمزه و هوس انگیز است. كسی پیدا نمی شود كه از كنار بستنی به راحتی بگذرد و تمایلی به خوردن آن نشان ندهد. میل و علاقه به بستنی در بعضی به حدی است كه حاضرند تمام طول روز به جای انواع غذا فقط و فقط بستنی بخورند. وانیلی، شكلاتی، توت فرنگی و عصرانه هم بستنی نسكافه كه حقیقتا لذت بخش است. اما واقعا می توان رژیم بستنی گرفت.این سئوالی است كه بسیاری از دختران جوان كه به كلینیك های تغذیه مراجعه می كنند می پرسند. آنهایی كه هم از چاق شدن می ترسند و هم توان حذف بستنی از رژیم غذایی شان را ندارند.ماده اولیه بستنی شیر و شكر است كه دست آخر با شكلات، قهوه و میوه، طعم دار می شود.
آگاهی از خواص مواد تشكیل دهنده بستنی نشان می دهد، آنقدرها هم كه گفته می شود بستنی مضر نیست و مصرف متعادل آن اثرات سودمندی بر بدن دارد.

دیگر رژیم گرفتن فایده ندارد. با گیاهخواری ، آب درمانی و رژیم شیر كار به جایی نمی رسد. لاغر كه نمی شویم هیچ تعادل انرژی های بدنمان را نیز برهم می زنیم. این را من نمی گویم، طرفداران طب كل نگر بر این عقیده اند.
این كه طب كل نگر چرا و چگونه از آسیا به اروپا و آمریكا راه پیدا كرد معلوم نیست و چندان اهمیتی ندارد. آنچه مهم است افزایش تعداد آدم هایی است كه به پیروان طب كل نگر در هند و چین پیوسته اند و سعی می كنند با تعالیم آیورودا، ماكروبیوتیك و یوبیوتیك زندگی را بگذرانند و به طریقه ASL آشپزی كنند